Marc Fouquaert († 29/10/2021)

Er is een tijd om te lachen
En een tijd om te huilen
Een tijd om te leven
En een tijd om te sterven. Een groot gemis
een groot verdriet.
Maar herinneringen
vergeten wij niet. Als tranen een trap kunnen bouwen
en herinneringen een brug
Dan klommen wij hoog naar de hemel
en nemen wij je gewoon mee terug. De tijd heelt niet de wonden
't Verzacht alleen de pijn
Zonder jou zal er blijven
Een enorme leegte zijn Leven is eeuwig
en liefde onsterfelijk
en de dood is slechts een horizon
en een horizon is niets dan een
grens aan ons gezichtsvermogen